Poświęcenie pokarmów


Wielka cisza spowiła ziemię; wielka na niej cisza i pustka. Cisza wielka, bo Król zasnął. Ziemia się przelękła i zamilkła, bo Bóg zasnął w ludzkim ciele, a wzbudził tych, którzy spali od wieków. Bóg umarł w ciele, a poruszył Otchłań – warto sobie wziąć do serca ten fragment Starożytnej Homilii na Wielką Sobotę, którą w ten dzień o poranku Kościół rozważa w Liturgii Godzin. To właśnie wielka cisza, wręcz bezruch i brak aktywności powinien w tym dniu być wyczuwalny w świątyni, zwłaszcza przy Grobie Pańskim z obecnym Najświętszym Sakramentem, oraz przy krzyżu, przed którym należy przyklęknąć w geście uwielbienia.

Polska tradycja wskazuje , abyśmy w Wielką Sobotę nawiedzali kościoły w celu poświęcenia pokarmów, które spożywać będziemy radując się ze Zmartwychwstania Pana Jezusa. Ale poświęcenie jedzenia nie jest w tym dniu priorytetem. Najważniejsza jest adoracja Pana Jezusa, który – jak wyznajemy w Credo – właśnie w Wielką Sobotę zstąpił do piekieł, aby wyciągnąć stamtąd dusze zaplątane w grzech. W tym – naszych prarodziców – Adama i Ewę, o czym jednoznacznie wspomina autor wspominanej Homilii. Warto więc poprosić w tym dniu Zbawiciela, aby wszedł w otchłań naszych grzechów i słabości, by uzdrawiać i czynić cuda, byśmy razem z nim powstali z duchowej śmierci.

Gorąco zachęcamy do udziału w świątecznej Mszy świętej, zwłaszcza w Wigilii Paschalnej, najpiękniejszej liturgii roku, podczas której będzie okazja pożywić się prawdziwym chlebem, Ciałem Chrystusa!  Fragment Ewangelii wg świętego Mateusza, którą można odczytać podczas poświęcenia pokarmów wspomina słowa samego Jezusa Chrystusa: „Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie?”.

foto: Piotr Pociejkin

udostępnij